Tego dnia modlili się wspólnie ambasador Ukrainy w Polsce Oleksandr Mocyk, konsul generalny Ukrainy w Lublinie Iwan Hrycak, przewodniczący Związku Ukraińców w Polsce Piotr Tyma, prezes Związek Ukraińców Podlasia Andrzej Artemiuk, goście z Lubelszczyzny, Chełmszczyzny i Ukrainy oraz wielu wiernych.
   Modlono się za pozbawionych własnych domów i wypędzonych z ojczystej ziemi.
   Pięknie śpiewał chór diecezji przemysko-nowosądeckiej „Irmos” pod dyrekcją Marianny Jarej.
   Uroczystości w przemyskiej cerkwi zbiegły się z rocznicowymi obchodami organizowanymi w Przemyślu przez Związek Ukraińców w Polsce.
   Po nabożeństwie arcybiskup Adam mówił o rozmiarze tragedii, jaką Akcja Wisła stanowiła dla narodu zamieszkującego od stuleci swoje ziemie – tereny Podkarpacia, Łemkowszczyznę, Chełmszczyznę oraz Podlasie.
   Nawiązał też do rdzennych, prawosławnych tradycji Przemyśla, przypominając że cerkiew Zaśnięcia Bogarodzicy jest cerkwią katedralną i znajduje się dokładnie w miejscu, gdzie przed wiekami osiedli prawosławni biskupi przemyscy, pozbawieni własnej katedry.
   Wspominając wypędzenie z rodzinnej Florynki wezwał wiernych, aby nie zagubili tego, czego miała pozbawić ich Akcja Wisła – wiary przodków i języka ojczystego.
   Po nabożeństwie odbyła się panichida upamiętniająca ofiary Akcji Wisła.
   Niestety, nie modlili się razem prawosławni i grekokatolicy na cmentarzu w Pikulicach, „z przyczyn od nas niezależnych” – jak powiedział zgromadzonym w cerkwi władyka Adam.
   Marginalizacja przedstawicieli Cerkwi prawosławnej przez organizatorów uroczystości położyła się cieniem nie tylko na dwudniowych uroczystościach zorganizowanych przez Związek Ukraińców w Polsce, ale i wewnętrznych stosunkach środowiska ukraińskiego w kraju.
   
   Anna Rydzanicz
   fot. Adam Jaremko
Przegląd Prawosławny nr 6(264) czerwiec 2007